دلپسند خواهد بود ، و از اين روست كه عالم مثال از عالم ظلمات طبيعت زيباتر است ، و عالم روحانيات و مقربين و مجردات ، از آن دو عالم طبيعت و مثال زيباتر است ، و عالم ربوبى از همهء اين عوالم زيباتر است ، زيرا كه هيچ شائبهء نقص در آن نيست و از مخلوط شدن به عدمها و نيست ها مقدس و از ماهيت و لواحق آن منزه است ، بل هر چه زيبايى و جمال و نور هست ، همه از اوست و نزد اوست و أو همهء زيبايى است و همه‌اش زيبايى است . سيد محقق داماد ( قدس سره ) در قبسات بنابر آنچه از أو نقل شده ، مى گويد : « و خداى تعالى همهء وجود است و همه‌اش وجود است و همهء زيبايى و كمال است و همه‌اش زيبايى و كمال است و جز أو به طور عموم ، پرتو نور أو و تراوشهاى وجود أو و سايه‌هاى ذات اويند » . هر چه جمال و كمال است تعلق به حق تعالى دارد پس خداى تعالى حقيقت زيبايى است بدون آنكه شائبهء ظلمتى در أو باشد ، و كمال است بي آنكه غبار نقصى بر چهره‌اش باشد ، و روشنايى است بي آنكه آميخته به كدورتى باشد ، زيرا أو وجودى است بدون نيستى ، و انّيّتى است بدون ماهيت . و جهان هستى به آن اعتبار كه وابسته به اوست و نسبت به أو دارد و سايه‌اى است از أو كه بر هيكل هاى ظلمانى افتاده و رحمت واسعه بر زمين هيولى است ، زيباست و نور است و اشراق و ظهور اوست . « بگو هر چيزى طبق آنچه أو را ماند رفتار مىكند » ، و سايهء نور هم نور است ، « مگر نمى بينى كه پروردگارت چگونه سايه را گسترده است » ! و اما جهان به اعتبار خودش ( بدون انتساب به أو ) هلاكت است و تاريكى و وحشت و